Baudelaire o Paryskim Splinie: Zamierzam wysłać panu wkrótce Kwiaty zła (znowu rozszerzone) i Paryski splin, który planuję jako ich pendant. Starałem się zamknąć w nim całą swą gorycz i złość. z listu do Wiktora Hugo, 17 XII 1863 Mam jednak nadzieję, że uda mi się stworzyć książkę dość osobliwą,
Tom wydany z okazji VII Spotkań z Literaturą Światową. Zbiór wierszy - wybrał, przełożył i napisał wstęp: Zbigniew Bieńkowski. Wydano 400 numerowanych egzemplarzy.
Ideał Nie, nigdy tych piękności winietkowych roje, Wytwory schorowanej, wynędzniałej ery, Z nóżkami do ciżemek, z twarzą bladej cery - Nie zadowolą serca takiego jak moje. Niech Gavarni, ten malarz istot z chorym ciałem, Weźmie swoich suchotnic szczebiotliwe stada! [...Charles BaudelaireUr. 9
Wiersz ten ci święcę... Wiersz ten ci święcę, aby - jeśli los ma zdarzyć, Iż szczęśliwie, jak okręt wichrami goniony, Imię moje epoki dojdzie oddalonej, I na dźwięk jego w wieczór mózgi będą marzyć, Pamięć twoja jak baśnia mgłami osłoniona, Nużyła czytelnika, ciągle w pieśniach gwarząc, I bratnim
Do Malabarki Z drobną nóżką i rączką dałać przyroda szczodra Na zawiść najpiękniejszym białym szerokie biodra; Myślącemu artyście drogi twój kształt uroczy; Czarniejsze nad twe ciało twe aksamitne oczy. W błękitów, w słońca kraju, kędy cię twój Bóg stworzył, Twój los - zapalać fajkę, którą pan w
Trzeci tom Pism Baudelaire’a zawiera całość jego prozy artystycznej: Sztuczne raje, Paryski splin, Pannę Fanfarlo i kilkanaście krótszych utworów, w tym nieukończone Dzienniki intymne. Całość uzupełniają obszerne komentarze Claude’a Pichois – najwybitniejszego znawcy twórczości francuskiego poety
Półkula w lokach Pozwól, że wdychać będę długo, długo zapach włosów twoich, że zanurzę się w nie całą twarzą, jak człowiek spragniony w wodę zdroju, i rozwiewać je dłonią na podobieństwo wonnej chusty, by wspomnienia rozproszyć na powietrzu. Gdybyś zdołała zaznać wiedzy o wszystkim, co oglądam, o
Esej poświęcony Constantinowi Guysowi - francuskiemu rysownikowi i akwareliście, przedstawiającemu w swych pracach życie towarzyskie i obyczajowe dziewiętnastowiecznego Paryża. Baudelaire użył w tekście określenia modernité - "nowoczesność", wprowadzając je do francuskiego słownictwa.
Błogosławieństwo Gdy poeta za potęg najwyższym wyrokiem, Zstępuje na tej ziemi nudy i nieszczęście: Jego matka, w rozpaczy, z przerażonem okiem Bluźni - i przeciw Bogu podnosi swe pięście: «O, czemuż raczej łona nie strułam gadziną, Zanim na świat wydałam to szczenię ohydne! Bądź przeklęta,
Książka ta zawiera wybór artykułów i recenzji pisanych przez Baudelaire'a w latach 1845-1865 (zebranych pośmiertnie w tomie zatytułowanym przez wydawców "Art Romantique") oraz z "Dzienników poufnych": "Race" i "Moje obnażone serce". Autor wyboru i tłumacz,
